Column Henk Klösters: De affaire Vernooij

De overheid mag geen geld meer vragen voor de identiteitskaart. De Raad van State heeft beslist dat bij de verplichting om je te kunnen legitimeren de burger niet onnodig op kosten mag worden gejaagd. Het doet me denken aan de affaire Vernooij, in de jaren tachtig van de vorige eeuw. De heer Vernooij weigerde voor zijn afval te betalen. De laatste adressen, ver weg in het buitengebied, moesten ook voortaan hun huishoudelijk afval aan de ‘gemeentelijke’ afvalinzamelaar aanbieden. Van Gansewinkel en de zijne waren toen nog niet zichtbaar vandaar ‘gemeentelijke’. De heer Vernooij woonde in het buitengebied en bleef zich verzetten, hij kon aantonen dat hij geen afval had en daarom ook niets kon aanbieden. Alle hierop volgende processen verloor hij, hij moest blijven betalen. 

Tijd ver vooruit 

De heer Vernooij was zijn tijd ver vooruit. Er wordt nu al door diverse gemeenten voorgesorteerd op het feit dat er binnenkort geen restafval meer wordt aangeboden. We spreken nog alleen maar over herbruikbare spullen die als grondstof kunnen dienen. Gelukkig voor deze gemeenten kan men voor de eventuele aanbiedingen geld blijven vragen. De minister van Binnenlandse Zaken heeft immers met een wetswijziging het besluit van de Raad van State over de ID kaart, weer om zeep geholpen. In wat voor land leven we toch? Als er geld aan te pas komt is alles geoorloofd. De kranten staan er dagelijks vol van. De financiële crisis zorgt ervoor dat we alleen nog financieel denken en handelen. De angst overheerst. 

Zo kan het ook 

Het voorsorteren begon overigens met het afzonderlijk aanbieden van glas en papier. Maar de echte doorbraak kwam met de gft inzameling in de jaren negentig. Met de wethouder ging ik op bezoek bij een bewoner in mijn werkgemeente. De bewoner beweerde dat ze geen gft afval produceerde. Op de lokale radio had ze al eerder verteld dat ze niet mee wilde doen met de verplichte aanbieding van dit composteerbare afval. Bij het huisbezoek bleek dat ze haar groente en fruit afval elke dag meegaf aan het bezoekende kleinkind die het vervolgens in de openbare afvalbak voor haar woning deponeerde. Zo kan het ook, zou mijn kleinkind zeggen. 

Ik ben benieuwd wat na de huidige afzonderlijke kunststoffenaanbieding er nog meer staat te gebeuren. Jammer dat de heer Vernooij dit niet meer mee mag maken.